Tag Archive: Χατζηνικολάου


Βράδυ στο δελτίο της Μεγκα-λης και σύγχρονης ΥΕΝΕΔ.. Τα ρεπορτάζ από την Ιρλανδία δείχνουν ότι ο Ιρλανδικός λαός μαζί με τους δημοσιογράφους του κάνουν ό,τι ακριβώς δεν γίνεται στην Ελλάδα. Αντί ο λαός να σκύβει παθητικά γεμάτος ενοχές, σηκώνει ψηλά το κεφάλι και εξεγείρεται τουλάχιστον κατά της εξαπάτησης του. Ένας Ιρλανδός τηλεοπτικός δημοσιογράφος ρωτά τον Υπουργό Οικονομικών. –Ντρέπεστε που θέσατε τη χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ; Ο Πρετεντέρης παρακολουθεί και μάλλον χωρίς να το θέλει σχολιάζει χαμογελώντας πικρά. -Εμείς ποτέ δεν ρωτήσαμε Έλληνα υπουργό αν ντρέπεται λιγάκι..

Να λοιπόν και μια λέξη, η λέξη ντροπή, που είναι άγνωστη στην κυρίαρχη ελληνική δημοσιογραφία η οποία με την εν γένει συμπεριφορά της αποτελεί πλέον παγκόσμια μοναδικότητα. Οι λόγοι για την κατάντια της είναι λίγο πολύ γνωστοί.

Κατ αρχάς σε μια χώρα όπως η δική μας με τόσο σάπιο πολιτικό σύστημα, με μια αριστερά στο περιθώριο και χωρίς αξιόπιστη πολιτική διέξοδο, είναι επόμενο να κυβερνά και να αλωνίζει η «Διαπλοκή» και δεν εννοώ μόνο τους λεγόμενους «νταβατζήδες». Είναι γνωστό ότι ορισμένα πρωτοπαλίκαρα της «δημοσιογραφίας» είναι πιο διαπλεκόμενα ακόμα και από τα αφεντικά τους..

Όλοι αυτοί αποτελούν την πιο ανεξέλεγκτη εξουσία του τόπου. Οι άλλες εξουσίες, κάπως ελέγχονται.. Ακόμα και οι πολιτικοί λογοδοτούν σε κάποιες εκλογές έστω εξαπατώντας και εκβιάζοντας.. Τα πρωτοπαλίκαρα αυτά όμως δεν λογοδοτούν πουθενά.. Χωρίς ουδείς να τους έχει εκλέξει, υποκαθιστούν τις άλλες εξουσίες κάνοντας τους δικαστές, τους αστυνομικούς, τους κυβερνητικούς εκπροσώπους, απειλούν υπουργούς (όπως τώρα την Κατσέλη) υπαγορεύουν πολιτικές, βρίζουν απεργούς και διαδηλωτές.. Η ύπαρξη και μόνο μιας τέτοιας ανεξέλεγκτης εξουσίας καταλύει κάθε έννοια δημοκρατίας και ο ισχυρισμός ότι οι δημοσιογράφοι δήθεν ελέγχονται κάθε μέρα από το ..κοινό τους είναι τουλάχιστον γελοίος..

Η ανεξέλεγκτη εξουσία τους λοιπόν, τους έχει αποπροσωποποιήσει εντελώς με αποτέλεσμα να έχουν χάσει κάθε ανθρώπινο εαυτό και μαζί και κάθε ίχνος στοιχειώδους κοινωνικής συνείδησης, κοινωνικής ευαισθησίας και ενσυναίσθησης για τον πολίτη που βιάζουν την ζωή του, για τον συνάνθρωπο που πονά και δυστυχεί..

Με τέτοια αποπροσωποποίηση ούτε καν μια στοιχειώδης επαγγελματική αξιοπρέπεια δεν τους ενδιαφέρει. Δεν είναι πρόσωπα πια. Έχουν ταυτιστεί πλήρως με τους ρόλους τους. Υποκαθιστώντας με θράσος και αλαζονεία τους πολιτικούς κάνουν οι ίδιοι απολύτως συνειδητά, πότε συμπολίτευση και πότε αντιπολίτευση αναλόγως αν το πασοκ είναι ή δεν είναι στην κυβέρνηση. Το μόνο που δεν κάνουν δηλαδή, είναι δημοσιογραφία.. Αλήθεια, πότε είναι πιο «αντικειμενικοί»; Όταν κάνουν αντιπολίτευση ή όταν κάνουν συμπολίτευση;

Ο Πρετεντέρης φαίνεται ότι ενίοτε προσπαθεί να διασώσει για τον εαυτό του κάποια στοιχειώδη επαγγελματική αξιοπρέπεια. Ίσως γιατί αυτονομείται περισσότερο από τούς άλλους στη βάση των καθαρά προσωπικών του συμφερόντων.. Ίσως γιατί είναι ο ικανότερος απ όλους και γιαυτό και πιο επικίνδυνος. Θυμίζει τον εκτελεστή που δεν έχει προσωπικά με το θύμα του.. «Εκτελεί» πιο επαγγελματικά σε αντίθεση για παράδειγμα με την Τρέμη που δεν μπορεί να κρύψει τα συναισθήματα της. Όντας «λίγη» και ανίκανη να λειτουργήσει χωρίς το ακουστικό στο αυτί, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της στάζει το τηλεοπτικό γυαλί κακία για οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τον πασοκισμό.. Πάντα οι πιο «λίγοι» ήταν και βασιλικότεροι του βασιλέως..

Αλλά εφόσον αυτή η δημοσιογραφία είναι η πλέον ανεξέλεγκτη εξουσία που επηρεάζει άμεσα και καθοριστικά τη ζωή του τόπου, τότε είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνη για την κατάντια της χώρας. Γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι η χώρα δεν θάφτανε σε αυτό το σημείο αν υπήρχε μια δημοσιογραφία που πάνω απ όλα έκανε απλώς τη δουλειά της, δηλαδή έκανε δημοσιογραφία. Τέτοιους «δημοσιογράφους» είναι περιττό να τους ρωτήσει κανείς αν ντρέπονται λιγάκι και για τον εαυτόν τους βλέποντας τους Ιρλανδούς συναδέλφους τους.. Εγώ πάντως το ομολογώ. Ντρέπομαι πάρα πολύ κάθε φορά που βλέπω την περήφανη στάση του Ιρλανδικού λαού και δεν θέλω να βλέπω την στάση του δικού μας..

Έχουν πια ξεπεράσει κάθε όριο αυτοί οι αλήτες που προσποιούνται τους δημοσιογράφους και πλουτίζουν αδίστακτα πουλώντας χυδαιότητα, εκβιασμούς, νταβατζιλίκι, ανθρώπινη ψυχοπαθολογία, πόνο και δυστυχία, δηλαδή όλα αυτά που ονομάζουμε «αποκαλυπτική δημοσιογραφία». Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρωτοπορία αυτής της θεσμοθετημένης αλητείας βρίσκεται επί σειρά ετών ο διαβόητος Τριανταφυλλόπουλος. Αυτή τη φορά θέλοντας πάση θυσία να μετρήσει αναγνωσιμότητα για το καινούργιο του κωλόχαρτο που ονομάζει εφημερίδα, δημοσίευσε ένα εμετικό στην κυριολεξία κείμενο εναντίον της Ντόρας η οποία ζήτησε την παρέμβαση της ΕΣΗΕΑ και προσέφυγε στη δικαιοσύνη.. (δεν έχει σημασία αν το θύμα αυτή τη φορά λέγεται Ντόρα ή όπως αλλιώς λέγεται..) Ένας άλλος συνοδοιπόρος του, ο επίσης διαβόητος Τράγκας, βγήκε στο ραδιόφωνο για να «αποκαλύψει» τις ανθρώπινες διαφορετικότητες και ιδιαιτερότητες ψάχνοντας να βρει πόσους «πήρε» χθες βράδυ στο κρεβάτι ο δήμαρχος Κακλαμάνης.. Ο τύπος αυτός κάθε πρωί δίνει ένα απερίγραπτο σώου που στην καλύτερη περίπτωση κυμαίνεται μεταξύ ενός πομπώδους μπρουταλισμού και μιας επικής γελοιότητας..

Ο πρώτος, ο Μάκης, ανήκει στην κατηγορία των άρρωστων που είναι  ικανοί να αποκαλύψουν ακόμα και dvd με την ίδια τους τη μάνα με αντάλλαγμα τη δημοσιότητα.. Είναι απίστευτα πολλοί αυτοί οι άρρωστοι αλλά ο διαβόητος Μάκης ίσως είναι ο μοναδικός που έχει πλέον περάσει στην ιστορία ως το πιο αδίστακτο άτομο της ελληνικής τηλοψίας που δεν του έχει απομείνει ούτε ένας φίλος και συγγενής επειδή πουλάει τους πάντες και τα πάντα χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό προκειμένου να ικανοποιήσει το αρρωστημένο πάθος του να πρωταγωνιστεί διαρκώς στη δημόσια σκηνή του τόπου.. Ένα πορτραίτο αυτού του ατόμου καμωμένο με μία ..φιλοσοφική προσέγγιση μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

Ο δεύτερος ανήκει σε μια «δημοσιογραφική» σχολή που κρατάει τη σκούφια της από πολύ παλιά, πριν ακόμα η τηλεόραση κατακτήσει τη ζωή μας και η οποία χρησιμοποιεί την εξής κλασική και άκρως αποτελεσματική μέθοδο. Απειλώ, απειλώ και αποκαλύπτω μέχρι να τα «πιάσω» με τον άλφα ή βήτα τρόπο.. Αυτή η αποκαλυπτική «δημοσιογραφία» ποτέ δεν πεθαίνει και φυσικά ευδοκιμεί ιδιαιτέρως και στις μέρες μας. Τα θύματα της είναι ακόμα και ολόκληρες κυβερνήσεις και οργανισμοί οι οποίοι συνήθως αποζημιώνουν τον «αποκαλυπτή» τους με τον νομιμότατο τρόπο των διαφημιστικών καταχωρήσεων. Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που φανερώνει το βαθύτερο νόημα των «πολιτικών» σχολίων του κου Τράγκα ΕΔΩ.

Το κορυφαίο λοιπόν ζήτημα με τη δημοσιογραφία είναι πως, ενώ υποτίθεται ότι ελέγχει την εξουσία, έχει γίνει η πλέον ανεξέλεγκτη και ασύδοτη εξουσία! Οι άλλες εξουσίες κάπως ελέγχονται τέλος πάντων.. Οι πολιτικοί εκλέγονται, οι δικαστές δίνουν κάποιο λόγο και κρίνουν στη βάση συγκεκριμένων νόμων που κάποιοι άλλοι ψήφισαν.. Αντιθέτως οι δημοσιογράφοι, παρότι ουδείς τους εξέλεξε, υποκαθιστούν προκλητικά τους πολιτικούς, τους εισαγγελείς, τους προέδρους, τους γιατρούς και κάθε μικρή και μεγάλη εξουσία.. Υποτίθεται ότι τους ελέγχει το περιβόητο «κοινό» δια μέσου των μετρήσεων, αλλά αυτό είναι μια μπούρδα τεραστίου μεγέθους γιατί ακόμα και τα νήπια γνωρίζουν ότι όχι μόνο δεν είναι αξιόπιστες οι μετρήσεις, αλλά όπως και κάθε νόμιμο δεν είναι και ηθικό έτσι και ό,τι «πουλάει» δεν είναι και καλό..  Από την άλλη κείτεται επί κλίνης η θλιβερή ΕΣΗΕΑ η οποία εν γένει συναινεί σιωπηρώς γιατί έχει καταντήσει όργανο κομματικών και εργοδοτικών συμφερόντων.. Το χειρότερο δε από όλα που θα μπορούσε να συμβεί, θα ήταν να ανατεθεί δια νόμου σε κάποιον μπάτσο, δικαστή και εισαγγελέα να λογοκρίνει και να αποφασίζει για το τι είναι ενημέρωση και τι δεν είναι, τι είναι είδηση και τι δεν είναι, τι είναι σημαντικό και τι δεν είναι.. Δυστυχώς λοιπόν η ενημέρωση, αγαθό της ελευθερίας και της δημοκρατίας τη λέμε εμείς οι ρομαντικοί, βρίσκεται στο έλεος μιας δημοσιογραφικής διαπλοκής και αλητείας που δεν υπόκειται σε κανέναν απολύτως θεό και νόμο..

Έτσι λοιπόν δεν μας απομένει τίποτα άλλο παρά, αν θέλουμε να αντιδράσουμε, να στερήσουμε από όλους αυτούς τη μοναδική τους νομιμοποίηση. Να φτύσουμε δηλαδή με τις πιο χοντρές ροχάλες μας τους αναγνώστες, τηλεθεατές και ακροατές τους, να φτύσουμε τους θαυμαστές και οπαδούς αυτής της αλητείας.. Δίπλα μας είναι.. Να τους σιχαθούμε βαθιά, φανερά και επιδεικτικά. Να τους διαγράψουμε από φίλους, γνωστούς και παρέες, να τους βυθίσουμε αλύπητα στην κοινωνική απαξία και απομόνωση.. Για κάθε έναν από αυτούς που θα απομονώνουμε θα κερδίζει η ενημέρωση και η δημοκρατία. Αρκετά! Δεν ποιούν ήθος και πολιτική μόνο οι δημοσιογράφοι αλλά και αυτοί που τους διαβάζουν.. Και στο κάτω κάτω η δουλειά των κώλων είναι να αφοδεύουν.. Αυτούς που τους θαυμάζουν σιχαινόμαστε περισσότερο..

Σε αυτές τις εκλογές είναι προτιμότερο να ρωτάμε τους δημοσιογράφους της διαπλοκής, παρά τους αρχηγούς και υποψήφιους βουλευτές των κομμάτων για πολλούς λόγους..  Κατ αρχάς για να τους θυμίζουμε τι «ξεχνούν» να ερωτούν τους πολιτικούς.. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο και εμείς θα μάθουμε περισσότερα αλλά θα τους δώσουμε και την ευκαιρία να κάνουν και λίγο σωστό practice έτσι ώστε, εκτός από την πολιτική, να μάθουν και την τέχνη της δημοσιογραφίας.. Γιατί δεν φτάνει που έχουν γίνει πιο πολιτικοί και από τους πολιτικούς και καθορίζουν τις τύχες μας με δικτατορικό τρόπο εφόσον ουδείς τους εξέλεξε, αλλά έχουν διακόψει και κάθε σχέση με τη δημοσιογραφική συνείδηση και δεοντολογία..

pretenteris-kapsisΌποιος λοιπόν φίλος μπλόγκερ ή αναγνώστης θέλει να υποβάλει κάποια ερώτηση προς τους διαπλεκομένους «δημοσιογράφους» ευχαρίστως προσφέρω το μπλογκάκι μου και αρχίζω κάνοντας την πρώτη εγώ:

–Αγαπητέ διαπλεκόμενε και παντελώς ασυνείδητε «δημοσιογράφε» (..η ευγένεια και η σωστή προσφώνηση είναι το ήμισυ της ερωτήσεως..) μήπως κάποια στιγμή πρέπει να ρωτήσεις το ΠΑΣΟΚ για το τι πρόκειται να κάνει ο κος Παπανδρέου στην περίπτωση που δεν πάρει την περιβόητη αυτοδυναμία; Έχει την τύχη να έχει για κύριο αντίπαλο έναν παραδομένο αρχηγό, ένα ανήμπορο κόμμα, μια βαθειά τραυματισμένη και οργισμένη με τους αρχηγούς και τα στελέχη της παράταξη, έναν πρωθυπουργό που για πρώτη φορά στα προεκλογικά χρονικά δεν τάζει λαγούς με πετραχήλια αλλά υπόσχεται ανοικτά και καθαρά λιτότητα στο λαό(!) και τέλος ένα παντελώς διαλυμένο και εξουδετερωμένο ΣΥΡΙΖΑ..  Αν λοιπόν δεν βγει τώρα αυτοδύναμο το Πασοκ πότε θα βγει; Επί ποίου ..αγίου; Ενώπιον τέτοιων ευνοϊκών συνθηκών η μη αυτοδυναμία, είναι ή δεν είναι ήττα του ΓΑΠ; Τι σκοπεύει λοιπόν να κάνει; Θα παραιτηθεί από αρχηγός του κόμματος ναι ή όχι;

(αναμένονται και άλλες ερωτήσεις προς κάθε κατεύθυνση..)

Το βιβλίο της Εύης Τσέκου μαζί με ένα προφυλακτικό προσφέρει σήμερα στην εφημερίδα του ο Νίκος Χατζηνικολάου! Και καλά, το προφυλακτικό υποτίθεται ότι είναι για την παγκόσμια ημέρα κατά του Αids. Αλλά μαζί με το βιβλίο της Τσέκου; Σύμπτωση είναι; Μήπως το golden boy της δημοσιογραφίας, ως εκδότης πλέον, θέλει να μας πει ότι διαβάζοντας το βιβλίο θα χρειαστούμε το προφυλακτικό; Αν κρίνω από την εφημερίδα του που είναι τόσο ξενέρωτη δεν νομίζω ότι θα το χρειαστούμε..

10886_normal

Διάβασα την εφημερίδα.. (Αφήστε τις πονηρές σκέψεις ότι διάβασα και το βιβλίο γιατί προτιμώ να ακολουθήσω τα βήματα του Ζαχόπουλου..) Και επειδή μια εφημερίδα δεν κρίνεται από τις αποκαλύψεις της για τους παντός είδους «πελέκηδες» της κοινωνίας μας, αλλά από το life style που προβάλει, το ήθος της, τις ιδέες της, την οπτική της για τον πολιτισμό, από την κουλτούρα της εν ολίγοις, την συγκεκριμένη εφημερίδα, άντε επειδή είμαι γαλαντόμος, να την τοποθετήσω στο επίπεδο ενός σοβαρού και  πολυτελούς μπουζουκοσκυλάδικου.. Παντελώς άχρηστο δηλαδή το προφυλακτικό..

real-newsΥΓ. Σιγά που η αδίστακτη Τσέκου δεν θα έγραφε βιβλίο.. Εδώ περιφερότανε στα κανάλια πουλώντας την ντροπή της σε dvd.. Εξαιρετική αρχή κε Χατζηνικολάου, συγχαρητήρια..

Περισσότερα στον McManus που τα λέει καλύτερα, Εδώ

Αρέσει σε %d bloggers: