Ιδού η δωσίλογη επιστολή του Τζήμερου προς την …εξοχοτάτη Μέρκελ!

Παραθέτω λίγες γραμμές και παρακαλώ να διαβαστεί ολόκληρη η επιστολή, προς την ..Εξοχοτάτη, όπως την αποκαλεί, Μέρκελ, έτσι και ως αυτοτιμωρία όσων ξεγελάστηκαν από το μοντέρνο λάιφ στάιλ της αγοράς.. Λυπάμαι πολύ αλλά μπροστά στη Μέρκελ αυτός ο σύγχρονος δωσιλογισμός του Τζήμερου είναι πιο «εγέρθητος» ακόμα και απ τον Μιχαλολιάκο:

ο Τσίμερος με τον Π.Κωστόπουλο φυσικά…

«…Εξοχότατη,

αν ήμουν στη θέση σας θα έλεγα «να πάει στο διάολο αυτή η απαίσια χώρα». Εμείς, οι σκεπτόμενοι και αξιοπρεπείς Έλληνες σάς είμαστε ευγνώμονες που δεν έχετε πάρει (ακόμα) αυτή τη θέση και εξακολουθείτε να μας στηρίζετε. Αλλά για να μπορέσουμε να σας το ανταποδώσουμε και να ξεπληρώσουμε το χρέος που συσσώρευσαν η ανικανότητα και οι μίζες των πολιτικών μας, σας παρακαλούμε: υποχρεώστε τους σε ένα και μόνο πράγμα: να αλλάξουν το κράτος-τέρας που δημιούργησαν. Να καταργήσουν την μονιμότητα της κομματικής τους πελατείας που έχουν διορίσει με απίστευτους μισθούς και προνόμια (θα γνωρίζετε υποθέτω για το «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης» που έπαιρνε όποιος απλώς πήγαινε στην ώρα του στη δουλειά του!). Να υποχρεωθούν να εφαρμόσουν κανόνες οικονομικής διαφάνειας στα ίδια τα κόμματα και σε κάθε συναλλαγή του Δημοσίου. Αν δεν τους υποχρεώσετε δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουν μόνοι τους! Μην τους δώσετε ούτε ένα ευρώ παραπάνω, χωρίς αυτή την προϋπόθεση, θα σας το κλέψουν!……»

Απαντώ εκ των προτέρων σε διάφορους φίλους που θα αναγνωρίσουν κάποιες αλήθειες στην γλοιώδη επιστολή του Τζήμερου, ότι το όντως ανίκανο και διεφθαρμένο κράτος μας, η κομματικοκρατία, οι πελατειακές σχέσεις χρόνων, κλπ, κλπ.. είναι αληθινές διαπιστώσεις τις οποίες οι πάντες πλέον παραδέχονται..  Όμως αυτά τα λένε όλοι.. Από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά.. Και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος για διεφθαρμένο κράτος και κομματικοκρατία μιλούσε.. Το ίδιο και η Χρυσή Αυγή. Αλλά από την διαπίστωση έως την πρόταση και το όραμα  υπάρχει τεράστια διαφορά και ο νεοφιλελευθερισμός του Τζήμερου και της Μέρκελ, η βάρβαρη και άδικη λιτότητα και η πλήρης υποταγή στις αγορές είναι το .. όραμα που μας έφερε ως εδώ..  Όσο λοιπόν και αν οι διαπιστώσεις για το διεφθαρμένο κράτος..κλπ.. είναι αληθινές, δυστυχώς στα χέρια επιτήδειων διαφημιστών, που δεν είναι πολιτικοί αλλά τελικά θέλουν να γίνουν πολιτικοί (!) εφόσον πολιτεύονται,  αποτελούν το δόλωμα για την προσέλκυση ύποπτων και ανύποπτων ψηφοφόρων και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν την εξαθλίωση και βουλγαροποιηση μας για να γίνει ο επιχειρηματίας κ Τζήμερος πιο …ανταγωνιστικός και να κερδίζει περισσότερα σε βάρος ενός ολόκληρου λαού, ούτε φυσικά και δικαιολογούν τον σύγχρονο φασισμό της Μέρκελ και τον ντόπιο δωσιλογισμό.. Η επιστολή είναι όντως αποκαλυπτική. Το άτομο έχει μπερδέψει την Δημοκρατία με την επιχείρηση και την πολιτική με την διαφήμιση…Δοξάστε τον!

Ολόκληρη η επιστολή εδώ: http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1307978

Μήνυμα Γιουνκερ προς Ελληνες Δημοσιογράφους

«…Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν μπορώ να σκεφτώ την Ελλάδα εκτός του Ευρώ.. Αυτά είναι προπαγάνδα και πρέπει να σεβόμαστε περισσότερο την Ελληνική Δημοκρατία..»

Όπερ σημαίνει, σταματήστε να εκβιάζετε τους Έλληνες και να χειραγωγείτε την ψήφο τους απειλώντας τους ότι θα επιστρέψουν στη δραχμή. Σεβαστείτε την Ελληνική Δημοκρατία!!!!

Άκουσες Πρετεντέρη, Τρέμη, Καψή, Τσίμα, Παπαδημητρίου, Μανδραβέλη, Παπαχρήστο και εσείς οι άλλοι ντόπιοι και άθλιοι προπαγανδιστές; Είναι τέτοια η κατρακύλα σας που ακόμα και οι ξένοι σας καλούν να σεβαστείτε την Δημοκρατία του τόπου σας!!! Τελικά αυτός ο Γιούνκερ, ή είναι «τσάμπα μάγκας» και γουστάρει να κάνει μόνο αντιπολίτευση χωρίς να κυβερνάει, ή είναι και αυτός κρυφοΣΥΡΙΖΑ.. Δεν εξηγείται αλλιώς δηλαδή..

ΧΕΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ…

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΩΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΕΦΟΣΟΝ ΜΠΟΡΟΥΝ;

Οι τρείς τους, πασοκ, ΝΔ και ΔΑ, διαθέτουν μια ισχυρότατη πλειοψηφία 168 εδρών. Καμία αυτοδύναμη κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια δεν είχε τέτοια πλειοψηφία. Γιατί δεν σώζουν την χώρα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν; Μήπως γιατί πάση θυσία και κατ εντολήν έξωθεν θέλουν τους πάντες συνένοχους στην πολιτική του μνημονίου από το οποίο δήθεν θα ..απαγκιστρωθούμε σε τρία χρόνια εφόσον βεβαίως μέχρι τότε έχουμε πλήρως εξαθλιωθεί και βαλκανοποιηθεί εξ αιτίας της πολιτικής του μνημονίου; Μήπως για να ξεπλυθεί το βρώμικο πολιτικό σύστημα; Μήπως γιατί τρέμουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση; Και τί σόι δημοκρατία είναι αυτή που επικαλούνται χωρίς αντιπολίτευση;; Που είδαν τέτοια δημοκρατία μόνο με κυβέρνηση χωρίς αντιπολίτευση;; Στην Ουγκάντα; Αυτήν τους δίδαξαν οι Αθηναίοι πρόγονοι μας;; Αυτήν την δημοκρατία έχουν και στην Ευρώπη;; Πώς λέγεται το καθεστώς που δεν έχει αντιπολίτευση;; «Χούντα»;  «Εγέρθητω» ; Πώς λέγεται;

ποταμοί μαύρης προπαγάνδας, απειλών, εκβιασμών και τρομοκρατίας από την εφημερίδα της “μεγάλης δημοκρατικής παράταξης”…

Εντάξει. Μπορεί να έκαναν πολλά επικοινωνιακά λάθη ο Τσίπρας και οι Συριζαίοι και είναι βέβαιο ότι θα πληρώσουν πολύ ακριβά τον εγκλωβισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς στις διαβόητες «Συνιστώσες» που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρισμα στον λαό. Ευτυχώς απαλλάχτηκε ο Συνασπισμός από τους πασόκους με πολιτικά του Κουβέλη, αλλά δυστυχώς εγκλωβίστηκε στις «Συνιστώσες» με πολιτικά.. Το γεγονός λοιπόν ότι κάνουν επικοινωνιακά λάθη (Εεε,  αυτοί δεν είναι και πασόκοι για να έχουν από καμιά δεκαριά διδακτορικά ο καθένας στην εξαπάτηση και στη λαμογιά) αυτό δεν σημαίνει ότι οι Έλληνες συναίνεσαν στο άθλιο μνημόνιο. Δεν σημαίνει ότι η ψήφος για τον σχηματισμό, σώνει και καλά, μιας κυβέρνησης (του μνημονίου), όπως προσπαθεί να μας πειθαναγκάσει η καθεστηκυία τάξη και προπαγάνδα, υπερτερεί της λαϊκής εντολής για την αναίρεση του μνημονίου.. Δεν σημαίνει ότι η ψήφος του λαού τους έδωσε εντολή να κάνουν κυβέρνηση χωρίς να αναιρέσουν τις περικοπές των μισθών και συντάξεων, χωρίς να σταματήσουν την καταστροφή, την προσχεδιασμένη βαλκανιοποίηση και εξαθλίωση για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί…

Ότι και να πουν λοιπόν αυτοί που υπέγραψαν και στήριξαν με κάθε τρόπο το μνημόνιο ως τη μόνη σωτηρία της χώρας και κατάστρεψαν τη χώρα, δωσίλογοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι, κανείς πια δεν πείθεται ότι θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση δήθεν για να σωθεί η χώρα.. Αυτοί διέγραψαν σχεδόν από 20 βουλευτές ο καθένας, πασοκ και ΝΔ, επειδή αρνήθηκαν να ψηφίσουν το μνημόνιο 2 και θέλουν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ που εμφανώς είναι κατά του μνημονίου; Τί λατρεία του ΣΥΡΙΖΑ είναι ξαφνικά και αυτή; Τι αγάπη είναι αυτή σε έναν χώρο που, όπως λένε, ευθύνεται για όλα τα δεινά της χώρας;; Πως είναι δυνατόν να ζητούν στην κυβέρνηση αυτούς που καταγγέλλουν το μνημόνιο, δηλαδή αυτούς που, όπως προπαγανδίζουν, θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα στην δραχμή και στην απόλυτη καταστροφή; Πως θα σώσουν τη χώρα έχοντας στην κυβέρνηση αυτούς που θέλουν να την καταστρέψουν; Γιατί δεν την σώζουν μόνοι τους εφόσον μπορούν και μάλιστα με μία πρωτοφανή και ισχυρότατη πλειοψηφία 168 εδρών;; Γιατί δεν σώζουν την χώρα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν;;; Εσύ κύριε Πρετεντέρη με πολιτικά, μπορείς να μας απαντήσεις; Γιατί προτιμούν να πάνε σε εκλογές και να δουν την χώρα να καταστρέφεται όπως λες;;  Γιατί δεν την σώζουν τώρα χωρίς τον ..κακό ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν;;

Το πραγματικό δίλημμα των εκλογών

Αυτές οι εκλογές έχουν εξασφαλισμένο το αποτέλεσμα τους πριν ακόμα διεξαχθούν. Ότι όποιο κόμμα του δωσιλογισμού και αν κυβερνήσει, μόνο του ή μαζί με άλλα, ένα είναι απολύτως βέβαιο. Ότι θα εφαρμοστεί το μνημόνιο. Ότι αμέσως μετά τις εκλογές θα γίνουν οι προγραμματισμένες και άλλες περικοπές μισθών και συντάξεων. Ότι το μνημόνιο, όπως ακόμα και οι υποστηριχτές του παραδέχονται πια, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην μεγαλύτερη ύφεση, στο ξεπούλημα της χώρας, στην προσχεδιασμένη βουλγαροποίηση των αμοιβών και στην τελική εξαθλίωση. Είναι λοιπόν μάταιες έτσι και αλλιώς αυτές οι εκλογές; Τότε για ποιο λόγο ψηφίζουμε;

Ελληνες πολίτες ψάχνουν για να φάνε στα σκουπίδια..

Φυσικά και δεν είναι μάταιες αυτές οι εκλογές, αρκεί βεβαίως να θέσουμε στον εαυτό μας το σωστό δίλημμα, εμείς οι ίδιοι και όχι το ΜΕΓΚΑ, ο Αντωνης Καρακούσης, ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, ο Πάσχων Μανδραβέλης, ο Γιώργος Παπαχρήστος και η υπόλοιπη δωσίλογη πολιτική και δημοσιογραφία. Και το δίλημμα δεν είναι, κυβέρνηση ή χάος, δραχμή ή Ευρώπη, αν θα πληρωθούν οι συντάξεις, αν θα χρεοκοπήσαμε κλπ.. και όλα αυτά τα γνωστά τα οποία χρησιμοποιούν κάθε φορά που πάνε να μας «σώσουν» μόνο και μόνο για να μας βιάσουν στην συνέχεια, προσχεδιασμένα, εκ συστήματος και κατ εξακολούθηση…

Το δίλημμα είναι απλό και το αντιλαμβάνονται οι πάντες σε όλη την υφήλιο πλην ημών των ιδίων των παθόντων. Είναι, αν θα αντισταθούμε στον βιασμό μας ή αν δεν θα αντισταθούμε αγαπητέ μου μαλάκα κι Έλληνα!!!! Γιατί όταν σε βιάζουν και αυτό που σε προβληματίζει είναι αν θα μείνεις ακυβέρνητος αύριο, δηλαδή αν θα έχεις εκλέξει κάποιον να σε βιάζει, ή σε προβληματίζει ποια θα είναι η νέα κυβέρνηση σου, δηλαδή ποιος θα σε βιάζει, τότε, είτε πρέπει είσαι εκ γενετής κρετίνος, είτε έχει αρχίσει να σου αρέσει ο βιασμός, δεν εξηγείται αλλιώς! Σύνδρομο της Στοκχόλμης το λένε οι ειδικοί όταν το θύμα αρχίζει να συμπαθεί τον βιαστή του. Εγώ το λέω σύνδρομο της Ελλάδας όταν οι ήρωες δεν πολεμούν πια σαν Έλληνες, αλλά οι μαλάκες αντέχουν σαν Έλληνες.. Δηλαδή τι έπρεπε να κάνουν οι αγωνιστές του 21 και της εθνικής αντίστασης; Να μην ξεσηκωθούν, να μην αντισταθούν, επειδή δεν διέθεταν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης;

συσσίτια στην Αθήνα..

Όταν σε βιάζουν λοιπόν, το μόνο που κάνει κάθε ζωντανός οργανισμός, είτε άνθρωπος είτε ζώο, είναι πρώτα να αντισταθεί και βλέπουμε για το μετά.. Έτσι και αλλιώς αυτή η ριμάδα η αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης από την Αριστερά δεν υπάρχει ακόμα και αυτή είναι η μεγαλύτερη τραγωδία του τόπου σήμερα. Το αρτηριοσκληρωτικό ΚΚΕ ουσιαστικά δεν το φοβάται ο καπιταλισμός γιατί ξέρει πως αυτό το κόμμα απλώς συντηρεί τις κομματικές καρέκλες του περιμένοντας να αναπτυχθεί το λαϊκό κίνημα το οποίο δεν αναπτύσσεται γιατί δεν το αφήνει το ίδιο να αναπτυχθεί όσο κυνηγάει τους τουρίστες στα λιμάνια και τρομάζει τον κόσμο ζητώντας ανατροπή του καπιταλισμού(!)..και σαν να μην έφτανε που τρομάζουν τον κόσμο τον απογοητεύουν κιόλας όταν παραμονές εκλογών δηλώνουν ότι μια κυβέρνηση της αριστεράς θα ήταν αποτυχία(!) ( Ύστερα από καμιά 30 χρόνια θα διοργανώσει ένα συνέδριο και θα ξεπλύνει και πάλι τα χέρια του, αποφασίζοντας ως συνήθως, ότι τότε κάναμε λάθος..). Από την άλλη ο Κουβέλης ήταν αναμενόμενο και τόθελε άλλωστε, να αλωθεί από τα λαμόγια του πασοκισμού που σαν ποντίκια εγκατέλειψαν το σκάφος τους προκειμένου να κάτσουν σε άλλες «έδρες», η δε άλλη αντιμνημονιακή δύναμη του Καμένου, μυρίζει τόσο έντονα μια λανθάνουσα ακροδεξιά, που ουδείς πραγματικά δημοκρατικός και προοδευτικός άνθρωπος δεν μπορεί να σπαταλήσει την ψήφο του ούτε καν για μια απλή διαμαρτυρία..

Εφόσον λοιπόν δεν υπάρχει μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης τότε, ή συνεχίζουμε να δεχόμαστε τον βιασμό μας, νομιμοποιημένο και μέσα από την κάλπη αυτή τη φορά, ή συνειδητοποιούμε ότι ο μόνος τρόπος πια για να κωλώσουν και να μαζευτούν οι τροϊκανοί και κάθε αγοραίος και ευρωπαίος κατακτητής και να γίνει μια ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, είναι να αντισταθούμε, δηλαδή να δουν από τους μαλάκες Έλληνες αυτό που φοβούνται και δεν έχουν δει μέχρι τώρα. Να δουν την αντίσταση μας στο αποτέλεσμα της κάλπης και να τρίβουν τα μάτια τους! Γιατί αυτό που φοβούνται αληθινά δεν είναι οι καθιερωμένες και καθεστηκυίες φωνές του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ αλλά την αντίσταση του ανοργάνωτου λαού και τον ..ΣΥΡΙΖΑ!

Δεν είναι τυχαίο που ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται πλέον ως η μόνη φωνή ουσιαστικής αντίστασης και εθνικής αξιοπρέπειας που μπορεί να εκφράσει έντιμα και καθαρά μια ανεξέλεγκτη από κόμματα λαϊκή αγανάκτηση. Είναι η μόνη καθαρή φωνή που δεν αρνείται την Ευρώπη και το ευρώ, αλλά και δεν θέλει την Ελλάδα αποικία της Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο το ρεύμα υπέρ του που ολοένα δυναμώνει, (οι επίσημες δημοσκοπήσεις φέρουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως πρώτο κόμμα στην Αττική) και δεν είναι τυχαίο ότι η πρόταση του Τσίπρα για κυβέρνηση της ενωμένης αριστεράς, έχει κάνει την ντόπια και ξένη εξουσία και τον δωσιλογισμό να λερώσουν στην κυριολεξία τα παντελόνια τους, ενώ ξεμπροστιάζει και την κομματική ιδιοτέλεια του ΚΚΕ..

αυτοκτονίες..

Έτσι και αλλιώς λοιπόν η δημοκρατία έχει καταλυθεί γιατί οι αποφάσεις για μετά τις εκλογές έχουν ληφθεί πριν τις εκλογές. Επομένως δεν ψάχνουμε για εναλλακτική λύση αλλά απλώς αντιστεκόμαστε στον βιασμό μας ως άνθρωποι. Όχι δεν μιλώ για την αξιοπρέπεια της ψήφου μας. Μέχρι πριν λίγες μέρες ένιωθα πως αν βρεθεί έστω και ένας, ναι έστω και ένας (αρθμ. 1) άνθρωπος σε τούτη τη χώρα που θα ψηφίσει και πάλι τον πασοκισμό τότε να πάμε όλοι μας να πνιγούμε.. Δεν μας αξίζει να ζούμε.. Τώρα τους βλέπω πάλι να μιλάνε με απύθμενο θράσος και πολιτική αλητεία για την μεγάλη προοδευτική παράταξη και ανατριχιάζω.. σαν να μην έγινε τίποτα, σαν να μην κατάστρεψαν τη ζωή μας και τη χώρα μας. Όχι δεν μιλώ πια για αξιοπρέπεια γιατί πολλοί μπορούν να ζουν και χωρίς αυτήν. Απλώς αναρωτιέμαι. Πώς όμως μπορούν να ζουν χωρίς εκείνο το στοιχειώδες συναίσθημα του σκύλου που οι ρόδες του αυτοκινήτου έλιωσαν την σκυλίτσα του και τώρα την θρηνεί στην άσφαλτο χωρίς να τρέχει ξοπίσω απ τον φονιά για να του γλύψει το χέρι και να τον επανεκλέξει..

Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα. θα αντισταθούμε ή όχι; Θα νομιμοποιήσουμε και με την ψήφο μας αυτή τη φορά, τους συνεχείς βιασμούς και την προσχεδιασμένη πτώχευση και υποτίμηση εμάς των ιδίων, των αγαπημένων μας, των συνανθρώπων μας και της κοινωνίας μας έτσι για να γίνουμε πιο ..ανταγωνιστικοί; Θα ξεχάσουμε ή θα φωνάξουμε δυνατά ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ; Θα ξεχάσουμε τις στρατιές των ανέργων, των συσσιτίων, αυτούς που ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε, αυτούς που αυτοκτονούν κάθε μέρα και αποκρύπτονται από την δωσίλογη δημοσιογραφία; Θα αντισταθούμε με την ψήφο μας στον βιασμό μας ή θα ξεχάσουμε το μεγαλύτερο μεταπολεμικό έγκλημα που έγινε στον τόπο μας;

Ακόμα μία ασήμαντη αυτοκτονία..

Αλήθεια δεν ξέρω τι είναι πιο τραγικό. Η δολοφονία ενός παιδιού, του Αλέξη, που είχε μια ολόκληρη ζωή μπροστά του για να ζήσει, ή η αυτοκτονία ενός γέρου που έζησε μια ολόκληρη ζωή για να αρνηθεί τη ζωή; Η δολοφονία ενός παιδιού που δεν θα έχει πια ζωή για να ξαναγελάσει ή η αυτοκτονία ενός γέρου που έζησε για να καταλήξει στο κλάμα; Το παιδί που ήθελε να ζήσει και του κόψανε τη ζωή, ή ο γέρος που έζησε και αρνήθηκε ο ίδιος τέτοια ζωή; Ποιο μήνυμα είναι πιο βαρύ για μας τους επιζώντες, μικρούς και μεγάλους, για να πιαστούμε από την ελπίδα και να συνεχίσουμε να ζούμε; Ειλικρινά δεν ξέρω.. Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά κι εδώ πεθαίνουν οι συγκρίσεις..

το κλάμα του γέρου..Ποιός θα πληρώσει για αυτό το έγκλημα;

Και τί είναι πιο βίαιο απέναντι σε αυτό που λέγεται ζωή και ελευθερία; Ένας δολοφόνος μπάτσος που σκοτώνει ένα παιδί, ή ένα καθεστώς, ένας πολιτισμός και μάλιστα ευρωπαϊκός που έφτασε να οδηγεί στην απόγνωση και στην άρνηση της ζωής έναν ολόκληρο λαό, έτσι για να τον κάνει πιο ..ανταγωνιστικό; Ειλικρινά δεν ξέρω.. Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά κι εδώ πεθαίνουν οι συγκρίσεις..

Στην πρώτη περίπτωση, της δολοφονίας του Αλέξη, τα μίντια σήκωσαν τις παντιέρες της επανάστασης και καλά έκαναν. Η Τρέμη κι ο Καψής και σύσσωμο αυτό το είδος που κατ ευφημισμό λέγονται δημοσιογράφοι ζώστηκαν τα καλάσνικοφ και σήκωσαν φωνή μεγάλη και ο λαός ακολούθησε.. Κεράκια.. πορείες.. διαδηλώσεις.. φωτιές.. Οι γνωστοί «κουκουλοφόροι» περνούσαν καθημερινώς και έκαιγαν και έσπαζαν βιτρίνες στο Κολωνάκι (!) έτσι για πλάκα.. Τώρα απλώς περιμένουν καμιά διαδήλωση έτσι για να την διαλύσουν..

Σήμερα, το ίδιο είδος αυτής της δημοσιογραφίας, απέκρυψε και αποσιώπησε ηχηρά και συνειδητά την επιστολή του γέρου που αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα.. Δηλαδή προσπάθησε να αποκρύψει την κραυγή του. «…Επειδή έχω μία ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικοφ, ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για την διατροφή μου…» Δεκάδες αυτοκτονίες αποσιωπούνται καθημερινώς από την δοσίλογη δημοσιογραφία.. Άνθρωποι σε όλα τα μέρη της χώρας αυτοκτονούν γιατί δεν μπορούν να ζήσουν ή γιατί και αυτοί δεν βρίσκουν άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος και η δημοσιογραφία του τόπου μας δεν το έμαθε ακόμα και δεν έκανε ρεπορτάζ για να το μάθει ως όφειλε..

Αλλά, πού είναι λοιπόν οι πορείες σήμερα;; Πού είναι τα κεράκια;; Πού είναι οι φωτιές;.. Πού είναι ο λαός στους δρόμους; Δυό τρία λουλούδια μόνο στο Σύνταγμα στο σημείο που ο γέρος προτίμησε την αξιοπρέπεια από τη ζωή και η ..ζωή συνεχίζεται κανονικά.. Ποιος αμφιβάλει πως αν ζούσαμε αυτά που ζούμε σήμερα, τότε που δολοφονήθηκε ο Αλέξης, ότι θα είχαν κάψει την Ελλάδα ως ήρωες αυτοί που σήμερα την κατάστρεψαν ως δοσίλογοι;

Ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι πιο τραγικό. Η δολοφονία του Αλέξη ή η αυτοκτονία του γέρου;.. Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά κι εδώ πεθαίνουν οι συγκρίσεις.. Όμως για ένα είμαι βέβαιος.. Ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο ολέθριο και τραγικό από έναν λαό που σκέφτεται, πονά, γελά, κλαίει και αισθάνεται αναλόγως το πώς διαμορφώνουν τη συνείδηση του τα μίντια.. που θεωρεί ως σημαντικό μόνο αυτό που του υποδεικνύουν τα μίντια ως σημαντικό, που ό,τι δεν θεωρούν ως σημαντικό τα μίντια δεν είναι σημαντικό και τίποτα δεν αξίζει αν δεν αξίζει για τα μίντια.. Εδώ, πια, στο σημείο αυτό, δεν σωπαίνουν απλώς τα πουλιά και πεθαίνουν οι συγκρίσεις.. Εδώ σταματά κάθε αληθινή και ελεύθερη ζωή..

Άντε ρε παιδιά να ετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά..

Και γιατί να ετοιμαζόμαστε;; Σάμπως καταργήθηκε η Εθνική μας ανεξαρτησία; Σάμπως έγινε το σύνταγμα μας κουρελόχαρτο και η δημοκρατία μας άλλοθι για το ξεπούλημα της χώρας και την εξαθλίωση του λαού της; Σάμπως ο ευρωπαϊκός πολιτισμός έφτασε στο ναδίρ της παρακμής του και κυβερνούν την Ευρώπη οι «αγορές», δηλαδή μια φούχτα αλήτες τοκογλύφοι και τραπεζίτες; Σάμπως έχουμε διορισμένο πρωθυπουργό τραπεζίτη, διορισμένη και δωσίλογη κυβέρνηση και μια «δύναμη κρούσης» ξένων γκαουλάιτερς στον τόπο μας; Σάμπως υποτιμήσανε την κοινωνία και τους ανθρώπους αντί για τα νομίσματα; Σάμπως πληθαίνουν οι στρατιές των ανέργων, των αστέγων και των συμπολιτών μας που ψάχνουν τα σκουπίδια; Σάμπως αναμένουμε, τα ήδη εξαγγελθέντα, επόμενα μέτρα που θα κόψουν και τα υπόλοιπα μέλη του σώματος μας για να εξαθλιωθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο ώστε να γίνουμε πιο ..ανταγωνιστικοί; Σάμπως δεν έχουμε να ελπίζουμε σε τίποτα πια παρά μόνο στην χαμένη μας αξιοπρέπεια; Γιατί άραγε να ετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά;

Στο Σύνταγμα δεν υπάρχουν πολίτες.Τις σύγχρονες παρελάσεις τις παρακολουθούν μόνο μπάτσοι..

Μα ακριβώς γιαυτό. Γιατί έχουν συμβεί ακριβώς όλα αυτά που περιγράψαμε και που θα μπορούσαν να ξεσηκώσουν ακόμα και την πιο αλλοτριωμένη και παθητική συνείδηση του κόσμου, εκτός ίσως της λεγόμενης ελληνικής.. Αλήθεια, ποιος δεν είδε ότι αυτό που παρέλασε στην εθνική επέτειο μπροστά στα τρομαγμένα μάτια ακόμα και αυτών των ίδιων των αστυνομικών, δεν ήταν ο στρατός αλλά το αόρατο πρόσωπο ενός ιδιότυπου χουντικού καθεστώτος; Η στρατιωτική χούντα του 1967 έβαζε με το ζόρι τους πολίτες να παρακολουθούν την παρέλαση κρύβοντας ανάμεσα τους την αστυνομία. Η σύγχρονη χούντα του 2012 έβαλε με το ζόρι την αστυνομία να παρακολουθεί την παρέλαση διώχνοντας τους πολίτες. Δεν έχει σημασία ποια χούντα απ τις δύο αμαύρωσε περισσότερο την Δημοκρατία. Σημασία έχει ότι και οι δύο «σώζουν» εθνικές επετείους και πατρίδες και καταδικάζουν τους ανθρώπους..

Σήμερα έχουμε να κάνουμε με μια χούντα σύγχρονη, ευρωπαϊκή, πολιτισμένη, καλοντυμένη, ντιζαϊνάτη, αρκούντως παγκοσμιοποιημένη και τόσο σκληρή και απάνθρωπη όσο και αόρατη. Έχουμε να κάνουμε με ένα σύγχρονο καθεστώς που δεν στηρίζεται στο στρατό και στις ερπύστριες αλλά στα μίντια και στις δηλώσεις και φυσικά σε μια δωσίλογη δημοσιογραφία που μεταφέρει πρόθυμα από τα κανάλια της ποταμούς φόβου και εκβιαστικών διλημμάτων για να μην ψηφίσει ο κόσμος στις επικείμενες εκλογές αυτό που αποκαλούμε, καλώς ή κακώς τέλος πάντων, «αριστερά» σε αυτόν τον τόπο.. Έτσι για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί και να μην κινδυνέψουν τα λεφτά των δανειστών μας ρε γαμώτο..

Άντε λοιπόν ρε παιδιά να ετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά για να βγούμε στο δρόμο.. Στον δρόμο της αξιοπρέπειας, στον μοναδικό δηλαδή που μπορεί να υπερβεί την ύφεση των συνειδήσεων και να φέρει την περιβόητη ανάπτυξη της ψυχής και της οικονομίας. Ναι και της οικονομίας. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Γιατί, τί θα πει ανάπτυξη με ταπεινωμένους και εξαθλιωμένους πολίτες; Η ανάπτυξη μπορεί να γίνει μόνο με εξεγερμένους και συνειδητούς πολίτες. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι δεν υπάρχει ευδαίμων πολιτεία χωρίς ευδαίμονες πολίτες και το αντίστροφο. Είμαστε πια απολύτως μόνοι ρε παιδιά. Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, δεν ελπίζουμε σε τίποτα και δεν περιμένουμε τίποτα. Διαθέτουμε αυτήν την απόλυτη ελευθερία της μοναξιάς μας και από τον μόνο που μπορούμε πια να περιμένουμε είναι από τον ίδιο μας τον εαυτό και από κανέναν άλλον. Τον αναμένουμε λοιπόν να εξεγερθεί αν θέλει να σωθεί.. Άντε λοιπόν να ετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά έχουμε αργήσει πολύ..

ΠΑΣΟΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα κρυφίως μέσα στα άδυτα του Εθνικού Συμβουλίου του κινήματος μεταμφιεσμένος σε πασόκο και ακούγοντας να ομιλούν αυτοί που μας οδήγησαν στην παράδοση και καταστροφή, βρέθηκα και ενώπιων ενός μέγιστου φιλοσοφικού ζητήματος. «δεν υπάρχει», σκέφτηκα αυτό που βλέπω και ακούω.. Απίστευτο.. Δεν μπορεί…«δεν υπάρχει».. Τελικά υπάρχει ή δεν υπάρχει;

Όντως δυσκολεύομαι να κατανοήσω τις σύγχρονες εκφράσεις της γλώσσας το ομολογώ. Όπως το «δεν υπάρχει». Υποπτεύομαι ότι εκφράζει μια τεράστια έκπληξη-εντύπωση καλή ή κακή. Ο υπερβολικώς εντυπωσιαζόμενος δεν θεωρεί απλώς το αντικείμενο του εντυπωσιασμού του απλώς ως κάτι το μοναδικό, το ανεπανάληπτο, αλλά ως κάτι το εντελώς απίστευτο και επομένως ανύπαρκτο. Το αντιμετωπίζει δηλαδή ως κάτι το τόσο απίστευτο, ώστε δεν το συλλαμβάνει ο νους του ανθρώπου και επομένως «δεν υπάρχει». Όπως λέμε «δεν υπάρχει» αυτό το άτομο παρότι υπάρχει!! Ακατανόητα πράγματα..

Τι να κάνω και εγώ ο τάλας, ανέτρεξα στο αγαπημένο μου άθλημα της φιλοσοφίας και στον πρώτο διδάξαντα στα περί του «είναι» και «μη είναι» στον Παρμενίδη. Εποχή του περάσματος από το μύθο στο λόγο. Τί είναι αληθινό και τί ψεύτικο;; Τί «είναι» και τι δεν «είναι»; Τί υπάρχει και τί δεν υπάρχει;; Ποιός μπορεί να διαβεβαιώσει για αυτό που υπάρχει, για το «ον» της πραγματικότητας, όταν γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι αισθήσεις μας οδηγούν στην πλάνη και στο μη αληθινό; Μα μόνο ο ίδιος ο νους μας φυσικά. «Το γαρ νοείν εστί τε και είναι» έλεγε ο Παρμενίδης. Η σκέψη και η ύπαρξη είναι το ίδιο και αυτό που ο νους αποκαλύπτει ως πραγματικότητα, αυτό και είναι η πραγματικότητα.. Επομένως αυτό που ο νους δεν συλλαμβάνει, τότε «δεν υπάρχει»!

Και όντως… αυτά που έβλεπα και άκουγα δεν μπορούσε να τα συλλάβει ο νους του ανθρώπου και επομένως «δεν υπήρχαν».. Άκουγα τις κρωγμές του πασοκισμού που προσπαθούσε και πάλι να αναδυθεί ανάμεσα από τον πόνο και τη δυστυχία που δημιούργησε και ανατρίχιαζα. Για χιλιοστή φορά η βουλιμία τους για εξουσία δεν υπολογίζει τίποτα και τους αποκόβει από κάθε επαφή τους με τον «ον» της πραγματικότητας. Σαν να μην έγινε τίποτα σε αυτόν τον τόπο. Σαν να μην ήταν αυτοί που κατάστρεψαν τη χώρα και την παρέδωσαν στους ξένους όπως άλλωστε το ομολογούν και οι μισοί από δαύτους (για επικοινωνιακούς λόγους φυσικά..) Σαν να μην ήταν αυτοί που από κόμμα του ..σοσιαλισμού και της ..αλλαγής το 1981 ακολούθησαν συνειδητά μια σκανδαλώδη πορεία προδοσίας ονείρων και οραμάτων και κατέληξαν το 2009 έως και τον απροκάλυπτο νεοφιλελευθερισμό και δωσιλογισμό. Ακόμα τώρα πάνω στα ερείπια, και ενώ βοά το κλάμα των εξαθλιωμένων, κρώζουν και πάλι για ..«σοσιαλισμό» και ..«αλλαγή», για τη ..«μεγάλη δημοκρατική παράταξη» σαν να μην συνέβη και σαν να μην συμβαίνει απολύτως τίποτα σε τούτο τον τόπο, σαν να μην είναι αυτοί που τον κατέστρεψαν. Αρχίζουμε πάλι απ την αρχή με ..νέα διεύθυνση, ακούω να δηλώνουν και ανατριχιάζω. Πάλι θα περάσουμε τα ίδια; Δεν το συλλαμβάνει ο νους του ανθρώπου τόσο απύθμενο θράσος, ξεδιαντροπιά, πολιτική αλητεία.. Δεν παίζονται με τίποτα αυτά τα άτομα .. «δεν υπάρχουν»!!

Ναι αλλά πως δεν υπάρχουν;; Αφού τους βλέπω μπροστά μου και τους ακούω! Καρατσεκαρισμένο! Τσιμπιέμαι.. Έχω τις αισθήσεις μου.. Είμαι ζωντανός.. Τελικά δεν με ικανοποιεί η εξήγηση του Παρμενίδη. Θα ανατρέξω στον Πλάτωνα ο οποίος συμπληρώνει τον Παρμενίδη και απαντά στο βασανιστικό ερώτημα της εποχής. Πώς ξέρουμε τί είναι αληθινό και τί ψεύτικο; Πρέπει να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης. Ένα σημείο αναφοράς με το πραγματικό. Αλλά ποιο είναι το πραγματικό;; Μα οι ιδέες. Έτσι διατύπωσε την περιβόητη θεωρία των ιδεών. Αυτό δηλαδή που συλλαμβάνουμε με τις αισθήσεις μας στον κόσμο δεν είναι πραγματικό αλλά απλώς είναι ένα αντίγραφο, ένα είδωλο, καλό ή κακό, λιγότερο ή περισσότερο πετυχημένο του πραγματικού που είναι η ιδέα του που βρίσκεται κάπου στον ουρανό. Η ιδέα του ατόμου, του τραπεζιού, του αλόγου.. κλπ.. Όσο περισσότερο το επίγειο είδωλο ανταποκρίνεται στην ιδέα του, τόσο και περισσότερο είναι αληθινό..

Μεγάλε Πλάτωνα και ας είσαι εχθρός μου.. Μου έλυσες το μυστήριο του πασοκισμού. Ο πασοκισμός αδέλφια είναι μια ιδέα. Δεν έχει ιδεολογία. Δεν έχει ιερά και όσια. Υπέρτατη αξία του είναι η εξουσία. Η λαμογιά και η αρπαχτή είναι τα άχραντα μυστήρια του. Ο πασοκισμός δεν έχει ιδεολογία γιατί είναι ο ίδιος μια ιδέα που βρίσκεται κάπου εκεί ψηλά στον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα.. Και αληθινός πασόκος είναι αυτός στο βαθμό που ανταποκρίνεται περισσότερο στην ιδέα του πασοκισμού που περιέγραψα. Γιαυτό έχουμε και τις διάφορες κατηγορίες πασόκων. Βαθύς πασόκος, ρηχός πασόκος, κάθετος πασόκος, οριζόντιος πασόκος και τέλος το «ολον» πασόκ, που λέει και ο Βενιζέλος, που είναι η ιδέα του πασοκισμού σε πλήρη δράση και ανάπτυξη..

Γιαυτό και ο πασοκισμός είναι αθάνατος. Ο πασοκισμός δεν είναι ο άπαιχτος Γιωργάκης, ο διαβόητος Χρυσοχοίδης, o βαθύς Παπουτσής, ο ψυχάκιας Λοβέρδος, ο αδίστακτος Βενιζέλος.. Ο πασοκισμός είναι ιδέα και αυτά τα άτομα είναι απλώς είδωλα απατηλά της ιδέας του. Γιαυτό και πρόκειται για απίστευτα άτομα. Δεν τα συλλαμβάνει ο νους του ανθρώπου όσο και αν προσπαθήσει. Δεν παίζονται με τίποτα! «Δεν υπάρχουν»!! Ακόμα και λεφτά μπορεί να υπάρχουν, αυτοί όμως “δεν υπάρχουν”. Το ερώτημα που τίθεται πλέον, και σε αυτό καμία φιλοσοφία δεν μπορεί να απαντήσει παρά μόνο η αξιοπρέπεια μας, είναι το εξής: Μαλάκες υπάρχουν;; Πόσο και πόσοι μαλάκες υπάρχουν ακόμα για να τους ανέχονται;

Ας προβληματιστούν οι γυναίκες σήμερα..

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας και είναι ευκαιρία για λίγο αγνό και άδολο προβληματισμό χωρίς ιδεολογικά μίση, φυλετικούς εγωισμούς και παρωχημένους φεμινισμούς. Ο άντρας εκλείπει πια ως είδος και το ερώτημα είναι το εξής. Έχει συνειδητοποιήσει η γυναίκα ότι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί, ακόμα και από την χρεοκοπία της χώρας και την επιστροφή στη δραχμή, είναι να απομείνει μόνη της ως είδος;

Γιατί, αλίμονο, το τέλος του άντρα πλησιάζει. Όχι επειδή τα λεγόμενα στρέιτ αρσενικά είναι πλέον σπάνια -τα ελάχιστα που έχουν απομείνει είναι και αυτά λογοδοσμένα, αλλά γιατί το αντρικό είδος τείνει να εκλείψει.. Πάει ο άντρας που ξέραμε.. Ακόμα και αυτό το σούπερ είδος, με το μοναδικό στον κόσμο σούπερ βαρβάτο DNA, που λέγεται «άντρας κι έλληνας», βρίσκεται εγκλωβισμένο μέσα στην κρίση, στη μιζέρια και στην εξαθλίωση ανίκανο πια να τελειώσει και φχαριστηθεί τον ανδρισμό του χωρίς προηγουμένως να εγκρίνει την «δόση» του η Τρόικα. Εν τω μεταξύ ο Κωστόπουλος χρεοκόπησε και ως άντρας, ο Μπουμπούκος έγινε υπουργός και έχασε τον ερωτισμό του, ο Γιωργάκης, παρότι καλογυμνασμένος, κατάστρεψε μια ολόκληρη χώρα παίζοντας τον πρωθυπουργό και πλέον η αγορά έχει ξεμείνει από το πρότυπο του «πετυχημένου» αρσενικού. Τώρα η «γυναίκα και ελληνίδα» έχει μονίμως στραμμένα τα μάτια της προς τη Δύση αλλά μόνο «πετυχημένους» και φλούφληδες της αγοράς μπορεί να βρεί. Τελικά, τί να σου κάνει και ένας Κλούνευ; Πόσο να αντέξει ακόμα το παλικάρι με τόσες «γυναίκες ελληνίδες» να σφάζονται στην ποδιά του;

Στη μετανεωτερική κοινωνία μας ο άντρας δεν παρέχει πια καμία απολύτως βεβαιότητα. Όλα είναι ρευστά και απελπιστικά χαλαρά.. Απ τη στιγμή που η γυναίκα μπήκε δυναμικά στην παραγωγή, το νεωτερικό πρότυπο του «άντρα κουβαλητή» και της «γυναίκας στο σπίτι» έχει ξεπεραστεί. Ο άντρας, όχι μόνο δεν χρειάζεται πια για την προστασία της γυναίκας και την επιβίωση της οικογένειας, αλλά ούτε έτσι, «για να υπάρχει ένας άντρας στο σπίτι» που λέμε, για να αλλάζει τις λάμπες και να σφίγγει και καμιά βίδα στα ντουλάπια.. Τώρα δε, που οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Νιουκασλ δημιούργησαν και σπέρμα στο εργαστήριο από βρεφικά αρσενικά βλαστοκύτταρα, ούτε καν και για αυτήν τη φυσική διαδικασία της ανθρώπινης αναπαραγωγής δεν κάνει ο άχρηστος! Ήδη βρίσκονται σε πολύ καλό δρόμο και οι προσπάθειες για την παραγωγή σπέρματος χωρίς να εμπλέκεται διόλου το ανδρικό στοιχείο. Τι να τον κάνεις τον αχαΐρευτο; Πεταμένα λεφτά. Αν επίσης συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι ούτε καν τα χρωμοσώματα του δεν ανανεώνει πια ο ανεπρόκοπος, δεν απομένει πλέον καμία αμφιβολία ότι το είδος αυτό που συντάραξε και κυβέρνησε τον κόσμο, δεν έχει απλώς καταστεί το πιο αδύναμο φύλο, αλλά και εκλείπει με μαθηματική ακρίβεια!

Εν τω μεταξύ εδώ και πολλά χρόνια η τεχνητή γονιμοποίηση έχει καταστήσει άχρηστη ακόμα και αυτήν την αντρική διείσδυση στον γυναικείο κόλπο. Εκεί δηλαδή που ήλπιζε κανείς ότι η αποδέσμευση του σεξ από την διαδικασία της αναπαραγωγής του ανθρώπου θα οδηγούσε και στην απελευθέρωση του σεξ, αλίμονο! Φρούδες ελπίδες ότι ο κόσμος θα μπορέσει ποτέ να απολαύσει την ομορφότερη συνεύρεση μεταξύ δύο ανθρώπων χωρίς κοινωνικές αναγκαιότητες και ηθικές και θρησκευτικές γελοιότητες που εξανάγκασαν τους ανθρώπους να βιώνουν αιώνες δυστυχίας και ολικής άγνοιας γύρω από το σεξ, δηλαδή γύρω από τη δεύτερη πιο βασική βιολογική μας ανάγκη μετά την τροφή.. Κι όμως τώρα πια ούτε και για μια καθαρή σεξουαλική «ξεπέτα» δεν χρειάζεται ο παντελώς άχρηστος.. Οι πωλήσεις τεχνιτών πεών, «έξυπνων» δονητών νέας γενιάς και άλλων αντρικών υποκατάστατων έχουν αυξηθεί. Τα τζάκια πια δεν παίρνουνε φωτιά, δεν σπάζουν τα κρεβάτια, οι τοίχοι δεν ραγίζουνε, δεν γκρεμίζονται νεροχύτες και δεν υγραίνονται τα σφουγγαρόπανα.. Δυστυχώς για τα εναπομείναντα αρσενικά, η ανεξάρτητη και αυτοδύναμη γυναίκα προτιμά το παιχνίδι της αυτοεπιβεβαίωσης και φυσικά έχει τους λόγους της οι κυριότεροι από τους οποίους είναι:

α) Σε μια εποχή όπου οι άντρες έγιναν δωσίλογοι και Γιωργάκηδες και ξεπουλούν ακόμα και την εθνική μας ανεξαρτησία, η γυναίκα καταφέρνει να διατηρεί τον έλεγχο, την ανεξαρτησία και ακεραιότητα του ..κόλπου της.. β) Απαλλάσσεται από το βάρος των αφόρητων αντρικών ενοχλήσεων που θέλουν σεξ τουλάχιστον δυο φορές την βδομάδα.. γ) Και το κυριότερο, δεν ξοδεύει τα πολύτιμα συναισθήματα της για ένα παντελώς ανεπρόκοπο και άχρηστο πλάσμα που συνεχώς μπερδεύεται ανάμεσα στα πόδια της.

Ύστερα απ όλα αυτά είναι φανερό ότι ο άντρας έχει πλέον εξελιχθεί σε ένα είδος απολύτως περιττό.. Και ό,τι είναι περιττό, είτε βιολογικώς είτε κοινωνικώς, αργά ή γρήγορα μαραίνεται, εκλείπει και πεθαίνει.. Η γυναίκα, το μοναδικό ισχυρό φύλο και απόλυτος κυρίαρχος της ζωής, θα μπορεί πλέον να ψωνίζει στα σούπερ μάρκετ το κατάλληλο σπέρμα για να κατασκευάσει τα παιδιά της. Σπέρμα ξανθό ή μελαχρινό, με αλαβάστρινους γλουτούς και κοιλιακούς, σπέρμα έτοιμο και ήδη «πετυχημένο» στη ζωή από το ράφι, σύμφωνα με τα πρότυπα των μίντια, των μοντέλων, ποδοσφαιριστών, πανελιστών, μαγείρων και  super idols.. Η γενικευμένη και παγκοσμιοποιημένη κατασκευή του ιδίου και του ομοίου.. Ένας κόσμος βουτηγμένος σε τόση αφόρητη πλήξη, μαυρίλα και απέραντη θλίψη που ούτε και χίλια μνημόνια μαζί δεν μπορούν να φέρουν..

Ας προβληματιστεί λοιπόν η γυναίκα σήμερα που είναι και η παγκόσμια ημέρα της και ας την αφιερώσει στον άντρα που φεύγει σιγά-σιγά.. Ας αντιδράσουμε έτσι στο “πολίτικαλ κορέκτ” της ημέρας, που έχει καταντήσει πλέον καθεστηκυία τάξη και ασφάλεια.. Ο άντρας είναι το αδύνατο φύλο σήμερα και δεν έχει νόημα αν η γυναίκα του φερθεί τόσο άσχημα όσο αυτός φέρθηκε σε αυτήν και ίσως εξακολουθεί να της φέρεται..Ένα τρυφερό άγγιγμα και μια γλυκειά ματιά αρκεί. Απλώς ας κοιτάξει τρυφερά και στοργικά αυτό που εκείνη έβγαλε στον κόσμο από μέσα της κι ας τον αφήσει επιτέλους να κλάψει και αυτός χωρίς να της φανεί αδύναμος και λίγος.. Είναι πολύ σκληρό και άδικο ο άντρας να μην κλαίει.. Γιατί, αν όντως δεν θέλει να απομείνει μόνη της στον μάταιο τούτο κόσμο, τότε προλαβαίνει. Ο,τι χρειάζεται στη ζωή επιβιώνει. Αν αυτή τον θέλει τότε και αυτός θα είναι χρήσιμος ως είδος και έτσι μπορεί και να σωθεί.. Αμην.-

Η Αλέκα και το κίνημα της πατάτας..

Το κίνημα της πατάτας είναι αποπροσανατολιστικό λέει η Αλέκα (!) (προφανώς γιατί αποπροσανατολίζει από την ανατροπή του καπιταλισμού..)

Η ιστορία λοιπόν συνεχίζεται και επαναλαμβάνεται αμείλικτα. Το 1973 το ΚΚΕ είδε το πολυτεχνείο ως μία ανεξέλεγκτη προβοκάτσια που όταν αυτή εξελίχτηκε εμφανώς σε λαϊκή εξέγερση, τότε συμμετείχε καπελωτικά για να την ελέγξει και να μην μείνει έξω απ την ιστορία.. Σήμερα που η χώρα ζει υπό το καθεστώς επίσης μιας άλλης, σύγχρονης και ευρωπαϊκής αυτή τη φορά, χούντας, το ΚΚΕ αναλαμβάνει καθήκοντα μπάτσου και περιφρουρεί τη βουλή για να μην μπουν μέσα οι αγανακτισμένοι πολίτες και φυσικά εισπράττει δημοσίως τα συγχαρητήρια του Πρετεντέρη και όλης της δωσίλογης δημοσιογραφίας..

Σήμερα λοιπόν δυστυχώς δεν είναι μόνο οι μπάτσοι και οι κουκουλοφόροι που τρομοκρατούν τον κόσμο ώστε να μην ξαναπατήσει ποτέ σε διαδήλωση. Τρέχοντας να γλυτώσουν οι πολίτες από τα δακρυγόνα και το ξύλο, τους περιμένει στη γωνία η Αλέκα με το ΠΑΜΕ σε πλήρη στρατιωτική εξάρτηση, για να τούς τρομοκρατήσουν περισσότερο ώστε να βιδωθούν για πάντα στούς καναπέδες τους και να μην σηκωθούν ποτέ. Γιατί, τί άλλο κάνουν από το να σπέρνουν τον τρόμο στους πολίτες όταν λένε, εμπρός να ανατρέψουμε τώρα τον καπιταλισμό;; Είναι τόοοοοσο κρετίνοι;; Τι άλλο θα μπορούσε να πει κάποιος αν ήθελε να τρομάξει τον κόσμο από τα αριστερά; Τώρα βρήκαν την ώρα και τη στιγμή να ανατρέψουν τον ..καπιταλισμό; Τώρα που χρειάζεται ένα πανεθνικό μέτωπο, κάτι σαν το ΕΑΜ, εναντίον της ξένης κατοχής, της χούντας και της εξαθλίωσης που ζούμε;; Πότε η χώρα θα έχει μεγαλύτερη ανάγκη από μια ενωμένη αριστερά χωρίς παρωπίδες, από μια αξιόπιστη αριστερή εναλλακτική πρόταση, αν όχι τώρα;; Πότε άλλοτε Αλέκα;;

Φυσικά ξέρει καλά το παιχνίδι η Αλέκα και τα μεγαλοστελέχη του ΚΚΕ.. Έχουν τη συνείδηση τους ήσυχη και ένα διαρκές άλλοθι για να απολαμβάνουν εσαεί τις κομματικές εξουσίες τους. Το άλλοθι ότι όλα εξαρτώνται από το κίνημα! Για όλα φταίει το κίνημα!! Αν τους ρωτήσεις θα σου πουν ότι τα πάντα μπορούν να γίνουν και επαναστάσεις και ανατροπές, αρκεί να αναπτυχθεί το λαϊκό κίνημα! Σωστό. Αλλά ποιο κίνημα; Ένα κίνημα που θα ελέγχεται από το ΚΚΕ φυσικά.. Και γιατί τόσα χρόνια δεν αναπτύσσεται το λαϊκό κίνημα;; Μήπως γιατί ούτε και το ΚΚΕ αφήνει το κίνημα να αναπτυχθεί όταν δεν το ελέγχει;; Δεν είναι θλιβερό για αριστερούς και ιλαροτραγικό να αποκαλούν ακόμα και το αυθόρμητο κίνημα της πατάτας ως αποπροσανατολιστικό, ρεφορμιστικό και αντιδραστικό, τάχαμου επειδή δεν είναι οργανωμένο, δηλαδή δεν το ελέγχουν; Το ίδιο δεν κάνουν και με το κίνημα των αγανακτισμένων;

Δυστυχώς για άλλη μια φορά, ακόμα και πάνω από έναν τόπο που ψυχορραγεί και αποζητά να τον αφήσουν επιτέλους να αγανακτήσει, το ΚΚΕ γίνεται ο αριστερός κυματοθραύστης κάθε λαϊκής οργής και πρωτοβουλίας.. Σήμερα που ο τόπος χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε την ανάπτυξη ενός αυθόρμητου και ανεξέλεγκτου κομματικά κινήματος, με την ενίσχυση και ενθάρρυνση της αλληλεγγύης και κάθε μικρής ή μεγάλης πρωτοβουλίας σε όλους τους τομείς της ζωής, το ΚΚΕ γίνεται ο κυματοθραύστης της λαϊκής αγανάκτησης και αυθόρμητης πρωτοβουλίας. Κατάλαβες τώρα Αλέκα γιατί δεν αναπτύσσεται το κίνημα;; Αλλά μη στεναχωριέσαι Αλέκα.. Έτσι και αλλιώς ένα 8-10% στις εκλογές πάντα θα το παίρνετε για να απολαμβάνετε τις κομματικές καρέκλες σας και να περιμένετε εσαεί να αναπτυχθεί το ..κίνημα έχοντας ήσυχη την βολεμένη στο κόμμα ταξική και επαναστατική συνείδηση σας.. Κρίμα Αλέκα..

Από το Πέτρο Κωστόπουλο στον Πάσχο Μανδραβέλη..

΄Η αλλιώς  ένα οδοιπορικό από το όραμα της γκλαμουράτης γυφτιάς στον σύγχρονο δωσιλογισμό..

Ο πρώτος εκ των δύο λοιπόν, ο διαβόητος Κωστόπουλος, είναι ο αλαζονικός και  «γαμώ και δέρνω» στην κυριολεξία πατριάρχης του λάιφ στάιλ στην Ελλάδα που έκανε τον «σταρχιδισμό» ιδεολογία με κεντρικό σύνθημα, γράψε τους πάντες και τα πάντα «στα-ρχίδια» σου αρκεί νάσαι «πετυχημένος»! Αν δεν κερδίσεις ένα εκατομμύριο πριν τα 30 δεν είσαι τίποτα! Ο ίδιος στην απολογία του στην εφημερίδα «πρώτο θέμα» περιγράφει αυτό που παρήγαγε, προπαγάνδισε και διέδωσε με κάθε τρόπο:  «…Μετά, το 1995 καταλήξαμε σαν λαός σε νούμερα επιδειξιομανίας. Σαν άτομο, μπήκα κι εγώ σε αυτή τη γυφτιά. Ήθελα να έχω γρήγορο αυτοκίνητο, τζιπ, ωραίο σπίτι, ξεχνώντας από πού ερχόμουν…Στη Μύκονο, μετά το 1995 άρχισαν να πλακώνουν όλοι. Νεοκοσμικοί, νεόπλουτοι, όλα τα νούμερα της χώρας, οι βίζιτες, οι της προσκολλήσεως, και οι καραγκιόζηδες των πλουσίων. Σύμβολο ολονών τους ήταν το πόσο υψηλό λογαριασμό θα πλήρωναν στα εστιατόρια, κι εκεί μάσησα και είμαι απαράδεκτος γι΄ αυτό. Γιατί με τα χρόνια η ατμόσφαιρα έγινε εμετική, κι εγώ μέρος του θιάσου!»

Ο δεύτερος είναι ο ξερόλας θεωρητικός του νεοφιλελευθερισμού και του Αλαφούζου που δήθεν μιλάει για το όντως κακό και διαφθαρμένο ελληνικό κράτος και για μεταρρυθμίσεις που όντως έπρεπε να έχουν γίνει στην Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά που στην πραγματικότητα σκέφτεται σαν ένας Ταλιμπάν της αγοράς με τη μπούργκα στο μυαλό.. Η σκέψη του δηλαδή, όπως και κάθε φανατικού άλλωστε, είναι τόσο συρρικνωμένη, ισοπεδωτική και παιδαριώδης ώστε θεωρεί φοβερά βαθυστόχαστο να χαρακτηρίζει οτιδήποτε το δημόσιο ως κακό και δαιμονικό και οτιδήποτε το ιδιωτικό ως καλό και ιερό(!) Πρόκειται για έναν κορυφαίο βλάκα δηλαδή, ο οποίος, σε μια εποχή που ακόμα και οι Αμερικάνοι μιλούν πια για την ανάγκη περιορισμού του αδηφάγου κτήνους των αγορών, ότι η ασυδοσία και απληστία του δημιούργησε την οικονομική κρίση, αυτός προσπερνά αδιάφορα την κατάργηση της δημοκρατίας στη χώρα του, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και βλέπει την επιβολή της σύγχρονης δικτατορίας των ξένων και των αγορών ως τη μόνη σωτηρία μας! Κλασικός και καθαρός δωσιλογισμός δηλαδή. Η με αυτούς, ή θα πεθάνουμε, ή θα συνεργαστούμε και θα προσγειωθούμε, ή θα σβήσουμε εμείς οι ίδιοι τη χώρα μας από τον χάρτη της Ευρώπης!!

Κατοχική εφημερίδα

Διαβάζοντας μια κατοχική εφημερίδα της εποχής του 40 ανατριχιάζουμε με τη ομοιότητα των επιχειρημάτων του δωσιλογισμού. Ο ορθολογισμός του δοσίλογου δημοσιογράφου της εποχής από τον ορθολογισμό του Μανδραβέλη διαφέρει μόνο στη γλώσσα.. «…Μια ειλικρινής συνεργασία με τους χθεσινούς αντιπάλους μας, με τας δυνάμεις του άξονος, θα μας έσωζεν ίσως από το χάος. Τα αναιμικά από την πείναν παιδάκια, θα εύρισκον μίαν φέταν ψωμιού…και η γενεά μας θα ίστατο ορθία εν μέσω της Ευρωπαϊκής καταιγίδος. Διατί να την αρνηθώμεν την συνεργασίαν αυτήν; Το επαναλαμβάνομεν: Οφείλομεν να προσγειωθώμεν. Άλλως ας πάρωμεν σφουγγάρι και ας σβύσωμεν εκ του Ευρωπαϊκού χάρτου και την Ελλάδα και την ιστορίαν και τα ιδανικά μας…»

Ο κάθε Κωστόπουλος και ο κάθε Μανδραβέλης λοιπόν έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Το όραμα και τις αξίες της αγοράς. Για την αγορά αξίζει μόνο ό,τι πουλάει.. Ο,τι δεν πουλάει, είτε πράγμα είτε άνθρωπος, δεν αξίζει να υπάρχει και ρίπτεται στον Καιάδα της ανυπαρξίας. Τα πάντα είναι προϊόντα και πρωτίστως οι άνθρωποι..  Και επειδή αυτά που αξίζουν πραγματικά για να αγοραστούν είναι ελάχιστα, αν η αγορά πουλούσε μόνο αυτά, τότε θα είχε πεινάσει και δεν θα υπήρχε.. Έτσι το μάρκετινγκ μετατρέπει το ασήμαντο σε σημαντικό και το τίποτα σε σπουδαίο για να μπορεί να πουληθεί σε μαζικές κλίμακες. Ο Κωστόπουλος πούλησε αδίστακτα και έκανε μόδα τις αξίες της αγοράς, αυτό δηλαδή που λέμε λάιφ στάιλ, βάζοντας σε αντιπαράθεση από τη μια μεριά υπέροχους κώλους, βυζιά και κοιλιακούς και από την άλλη ιδέες και πολιτική, δημοκρατία και ελευθερία τα οποία, από σημαντικά που ήταν, λοιδορήθηκαν ως ασήμαντα και μπασκλάς και εξοβελίστηκαν μετά βδελυγμίας στο πυρ της μη δημοσιότητας..

Επί 20 και πλέον χρόνια εξαπολύθηκαν ποταμοί σάχλας και ρηχότητας και φυσικά κυριάρχησε και πούλησε το όραμα των «πετυχημένων» κώλων. Η χώρα άξιζε πια μόνο ως ένας απέραντος κώλος για νάρθει στη συνέχεια και ο δωσιλογισμός του πασοκισμού και του Μανδραβέλη και να παραδώσει τον ωραιότερο κώλο της Μεσογείου, τον κώλο σύμβολο του ευρωπαϊκού πολιτισμού και της δημοκρατίας, στους ξένους και στους τοκογλύφους.. Όταν υπέρτατη αξία είναι η ελευθερία της αγοράς και όχι η ελευθερία των ανθρώπων, τότε ο κώλος και το όραμα γίνονται ένα και ο δωσιλογισμός στους ξένους και στις «αγορές» γίνεται κάτι το φυσικό και θεμιτό..

Τώρα ο Κωστόπουλος, επειδή δεν είναι βλάκας σαν τον Μανδραβέλη αλλά αδίστακτο κοινωνικό αναρριχητικό, επιδίδεται σε θεαματικές κωλοτούμπες που θα τις ζήλευε ακόμα και ο Καρατζαφέρης και πουλάει το ίδιο το θέαμα της πτώσης του! Πουλάει το ίδιο του το πτώμα δίνοντας συνεντεύξεις και παριστάνοντας τον μετανιωμένο γιατί ξέρει ότι μόνο έτσι, μέσα στη δημοσιότητα, θα καταστήσει και πάλι τον εαυτό του ως κάτι το σημαντικό, τουλάχιστον στα μάτια κάποιων υποτελών και θλιβερών που εξακολουθούν να αυνανίζονται διεγειρόμενοι με την γκλαμουράτη σάχλα..

Οι Κωστόπουλοι λοιπόν προετοίμασαν το έδαφος για τους Μανδραβέληδες.. Αυτή είναι η συγκλονιστική πορεία μιας χώρας από τη γκλαμουράτη γυφτιά στον σύγχρονο δωσιλογισμό.. Και δεν είναι τυχαίο που και οι δυό τους τα βρήκαν άψογα με έναν χυδαίο πασοκισμό που αντί για «αλλαγή» και «σοσιαλισμό» έκανε όραμα την Μύκονο και την Αράχοβα και ανέλαβε εργολαβικά την καταστροφή και παράδοση της χώρας δήθεν για να την σώσει..

Μόνο που όσο δικτατορεύουν τον κόσμο οι σύγχρονες χούντες των «αγορών» τόσο περισσότερο και το όραμα των «πετυχημένων» τους φθείρεται και πεθαίνει.. Αυτό είναι που δεν μπορούν να καταλάβουν ο Πέτρος Κωστόπουλος και ο Πάσχων (πια) Μανδραβέλης.. Δεν έχουμε τίποτα μαζί τους.. Μια χαρά αλήτες και δωσίλογοι είναι.. Το όραμα τους δεν γουστάρουμε!!!!! Το όραμα σας δεν γουστάρουμε ΡΕ!!!! Γιατί αν ακόμα τώρα γουστάραμε αυτό το όραμα, τότε οι Κωστόπουλοι και Μανδραβέληδες θα έχουν απόλυτο δίκιο. Γιατί όντως ένα τέτοια όραμα μόνο ο νεοφιλελευθερισμός και η δικτατορία των αγορών μπορούν να το υπηρετήσουν και τόσο η νεοπλουτίστικη γυφτιά όσο και ο σύγχρονος δωσιλογισμός είναι ο μόνος δρόμος για μια «πετυχημένη» χώρα με «πετυχημένους» πολίτες σαν αυτούς που βλέπουμε πια και σιχαινόμαστε και ξερνάμε..