Απαραίτητη προϋπόθεση της γαϊδουρινής συμπεριφοράς είναι η γαϊδουρινή σκέψη.. Αυτή η σκέψη σε ένα δίποδο έχει τα εξής κύρια χαρακτηριστικά. Είναι αφόρητα επίμονη, αν δηλαδή κολλήσει κάπου δεν ξεκολλάει όπως το συμπαθές τετράποδο που στυλώνει τα ποδάρια και δεν κουνάει με τίποτα, είναι τσιγκούνικη, όχι γιατί δεν έχει να δώσει αλλά γιατί έχει μίζερη καρδιά και τέλος διακατέχεται από πλήρη αναισθησία και αδιαφορία για τον άλλον.. Εν ολίγοις ο άνθρωπος πάσχει από συναισθηματική ανεπάρκεια βαριάς μορφής και εξηγούμαι..

Κάθε λίγο και λιγάκι από τότε πού τον διόρισε ο Σημίτης διοικητή της τράπεζας Ελλάδος γκαρίζει επίμονα. -Νά πληρώσουν οι μισθωτοί, πολλά παίρνουν, όχι αυξήσεις, να περικοπούν οι συντάξεις, να αυξηθούν τα όρια ηλικίας! Χθές ακούσαμε και πάλι τα μονότονα γκαρίσματα του Γκαργκάνα με την ευκαιρία της δημοσίευσης της διαβόητης πλέον έκθεσης του.. Λέτε να μην γνωρίζει ότι είμαστε από τις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης; Οτι οι άλλοι Ευρωπαίοι παίρνουν μισθούς διπλάσιους από εμάς; Οτι κατά μέσο όρο δουλεύουμε περισσότερο από τούς άλλους; Το γνωρίζει πάρα πολύ καλά.. Επομένως γιατί δεν ξεκολλάει; Ας εμβαθύνουμε λίγο στη σκέψη του. Η οικονομία, σκέφτεται, δεν πάει καλά και ποτέ δεν πρόκειται να πάει όσο ο παραγόμενος πλούτος μιας χώρας συσσωρεύεται ολοένα και περισσότερο στους λίγους και στους επιτήδειους.. Αυτοί όμως δεν πληρώνουν και καλά κάνουν, από την άλλη το χρέος είναι μεγάλο, να κι ο πληθωρισμός, τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, επομένως ποιος θα πληρώσει; Φυσικά ο μισθωτός δεν γίνεται αλλιώς! Κάθε φορά ανακαλύπτει την ίδια ..λύση και δεν χρειάζεται πια να συντάσσει εκθέσεις. Αρκεί να βλέπουμε τη φάτσα του και έχουμε καταλάβει.. Κατά τα άλλα οι τράπεζες κατακλέβουν τον κόσμο και ο Γκαργκάνας πού είναι ο υπεύθυνος για την τήρηση του νόμου συντάσσει εκθέσεις εναντίων των εργαζομένων! Το άκρον άωτον της γαϊδουριάς δηλαδή..

Αλλά ακόμα και αν δεχτούμε ότι η οικονομική πραγματικότητα είναι έτσι όπως την περιγράφει, εκείνο που ενοχλεί περισσότερο είναι η αλαζονεία, ο κυνισμός και η βαθιά αδιαφορία για τον άνθρωπο. Το άτομο έχει απολέσει κάθε δυνατότητα κοινωνικότητας, έχει απολέσει το ένστικτο της ενσυναίσθησης, τη δυνατότητα δηλαδή να μπαίνει στην θέση τού άλλου, να συμμερίζεται την αγωνία του άλλου, να συμπονάει..Σε αυτό το ένστικτο στηρίζει τη θεωρία των ηθικών συναισθημάτων ο Ανταμ Σμίθ (Αυτός δεν ήταν κομμουνιστής κε διοικητά. Ο πρωτοπόρος θεωρητικός της αγοράς ήταν..). Στην ενσυναίσθηση βρίσκεται και η προϋπόθεση της ηθικής συνείδησης πού δεν φαίνεται να διαθέτει ο κος διοικητής.. Δεν είναι όλα νούμερα στη ζωή κε διοικητά.. Τα συμπαθή γαϊδουράκια αισθάνονται περισσότερο..

Advertisements